به كار مىبرد كه بسيار احترام‌انگيز و حتى تملق‌آميز است اما در ذكر وقايع ، كارش روشنگرى است ، خواننده را فريب نمىدهد و بر حقيقتى سرپوش نمىنهد و گفتنىها را مىگويد و اخلاق نيك و بد مردم را آنچنان كه بوده است بازمىنمايد و به همين جهت گاهى حتى كلامش به مرز خرافات‌گوئى و زودباوريهاى ساده‌لوحانه نزديك مىشود . گفتار دوم كتاب نيز ، ويژگيهاى خاص و استثنائى خود را دارد كه ما قبلا به اجمال از آنها سخن رانده‌ايم و اينك در دو مبحث تحليلى از گفتار اول و دوم فارسنامه ناصرى ، به تفصيل درباره اين دو گفتار ، گفتگو خواهيم كرد : چند تن از فرزندان حاج ميرزا حسن : از چپ به راست : 1 - آقاى ميرزا سيد محمود خان ( فرزند حاج ميرزا حسن ) 2 - آقاى حاج ميرزا سيد محمد ( مهذب الدوله ) ( فرزند حاج ميرزا حسن ) 3 - آقاى ميرزا سيد احمد ( مهذب الدوله ) ( فرزند حاج ميرزا حسن ) 4 - آقاى ملا غلامحسين مدرس نجوى 5 - حاج ميرزا ابو القاسم منصورى ( فرزند حاج ميرزا حسن ) اصل عكس در بقعهء مدرسهء منصوريه شيراز كه در سال 1319 قمرى گرفته شده .